( 1 ) در روز هفتم نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله دو گوسفند فربه براى حسن عليه السّلام قربانى كرد و يك ران و يك دينار را براى قابله فرستاد . سپس موى سر او را تراشيد و به وزن موهاى سرش ، نقره صدقه داد و عطر و بوى خوشى به سرش ماليد و فرمود : اى أسماء ، ماليدن خون به سر نوزاد از آداب و رسوم جاهليّت بوده است « 1 » ( 2 ) اين خبر را صدوق در أمالى با سندى از زيد بن على از پدرش على بن حسين عليه السّلام - بدون سند از أسماء - نقل كرده و گفته است : وقتى كه فاطمه عليها السّلام حسن را به دنيا آورد ؛ به على عليه السّلام فرمود : او را نام‌گذارى كن . فرمود : از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله سبقت نمىگيرم . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله آمد و حسن را كه در پارچهء زردى پيچيده شده بود ، پيش او آوردند . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمود : مگر شما را از پيچيدن بچه در پارچهء زرد نهى نكردم ؟ ! سپس آن پارچه را به دور انداخت و يك پارچهء سفيد طلب كرد و نوزاد را در آن پيچيد و آن‌گاه به على عليه السّلام فرمود : آيا نامى براى او گذاشته‌اى ؟ فرمود : سزاوار نيست كه از شما پيشى بگيرم . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله هم فرمود : من نيز از پروردگار عز و جل در نام‌گذارى اين مولود سبقت نمىگيرم . پس خداوند تبارك و تعالى به جبرئيل وحى فرمود كه : همانا محمد صلّى اللّه عليه و آله داراى فرزندى شده است . تو بر او نازل شو و سلام مرا به او برسان و بگو : همانا على براى تو به منزلهء هارون براى موسى عليه السّلام است ؛ بنابراين نام پسر هارون را بر او بگذار . جبرئيل نازل شد و سلام و تحيت پروردگار را به او رسانيد و سپس فرمود : همانا خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد كه نام او را همانند پسر هارون بگذار . فرمود : نام پسر هارون چه بوده است ؟ فرمود : شبّر . فرمود : به زبان عربى چه مىشود ؟ فرمود : او را حسن بنام و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله او را حسن ناميد . « 2 » ( 3 ) قضاوتى و شفاعتى از جملهء حوادثى كه بعد از بدر اتفاق افتاد ، حادثه‌اى است كه واقدى آن را روايت مىكند و مىگويد : قبل از جنگ احد يتيمى از انصار از ابو لبابه ( ابن عبد المنذر ) در مورد نخل خرمايى شكايت كرد و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به نفع ابو لبابه حكم كرد ؛ امّا يتيم به جزع و فزع پرداخت . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله از ابو لبابه خواست كه آن را به يتيم واگذار كند ؛ اما ابو لبابه امتناع كرد ! رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به او گفت : اين را به او واگذار و من قول مىدهم كه معادل آن را در بهشت به تو بدهند ! بازهم ابو لبابه امتناع كرد .

--> ( 1 ) . عيون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص 25 در جاهليت به سر نوزاد خون مىماليدند تا پرجرأت و جنگجو باشد . ( 2 ) . أمالى صدوق ، ص 116 .